Zajęcia Programowe

W naszym przedszkolu pracujemy z dziećmi na bazie następujących programów:

„Kocham Przedszkole” Mirosława Anna Pleskot, Agnieszka Staszewska-Mieszek; Wydawnictwo: WSiP, 2018

„Dziecięca Matematyka” E.Gruszczyk-Kolczyńskiej i E.Zielińskiej
Metoda ta pozwala rozwinąć możliwości umysłowe i uzdolnienia do uczenia się matematyki drzemiące w każdym dziecku, które wprowadzone w uporządkowany świat matematyki samo odkrywa, pod dyskretną opieką nauczyciela, zasady nim rządzące. Program „Dziecięca matematyka” różni się od dawnych programów dla przedszkoli. Edukacja matematyczna jest połączona z intensywnym rozwojem myślenia, z kształtowaniem odporności emocjonalnej oraz ćwiczeniami pewnych umiejętności matematycznych. W programie wyodrębnionych jest 14 bloków tematycznych, w których znajdują się treści dobrane tak, aby rozwinąć najważniejsze czynności intelektualne i ukształtować te umiejętności, które są ważne dla dalszej edukacji matematycznej dzieci. W każdym bloku treści ułożone są zgodnie z rozwojem dziecięcych umiejętności.

Oprócz tego w pracy z dziećmi wykorzystujemy elementy:
„Programu Edukacji Ekologicznej m.st. Warszawy dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym” J.Dybysławskiej, E.Pytlak i H.Waszkiewicz
Celem niniejszego Programu jest zwrócenie uwagi na znaczenie edukacji ekologicznej dzieci najmłodszych dla kształtowania w całym społeczeństwie właściwych zachowań w środowisku i aktywnych działań na rzecz jego ochrony

W naszej pracy z dziećmi stosujemy również elementy różnorodnych metod i innowacji pedagogicznych:

METODY C. FREINETA

W swojej filozofii i praktyce pedagogicznej Freinet uznawał swobodną ekspresję twórczą za jeden z najważniejszych czynników rozwoju aktywności edukacyjnej dzieci.

„Pozwólmy dzieciom tworzyć swobodnie, otwórzmy dzieciom usta…wpuśćmy do klasy słońce” – to słowa francuskiego pedagoga, które stały się dla nas mottem pracy pedagogicznej.

Dlatego pracując z naszymi dziećmi staramy się stwarzać sytuacje, w których nasi najmłodsi znajdą warunki do swobodnej ekspresji w różnych dziedzinach życia i twórczości. Uważamy bowiem, że te naturalne i ulubione formy aktywności dziecka jak ruch, muzyka, plastyka, śpiew, swobodna twórczość słowna, teatr – zachęcają naszych najmłodszych do działania, poznawania świata, swoich możliwości oraz do budowania pozytywnego obrazu własnego „JA”.

METODY C. ORFFA
Polegają na stosowaniu takich form wychowania muzycznego jak: odtwarzanie muzyki wokalnej i instrumentalnej (śpiewanie i granie na instrumentach), tworzenie muzyki wokalnej i instrumentalnej, integracja ruchu, śpiewu, gry na instrumentach, słowa mówionego.
Centralne miejsce w tej metodzie zajmuje gra na instrumentach perkusyjnych.
Tworzenie muzyki polega na improwizacji wokalnej, instrumentalnej, wokalno- instrumentalnej i ruchowej. Główny nacisk położony jest w tej metodzie na ekspresję wynikającą z zaangażowania emocjonalnego dziecka i jego możliwości twórczych. Zajęcia muzyczne prowadzone metodą Carla Orffa doskonalą percepcję słuchową, budzą wrażliwość estetyczną, rozwijają sferę emocjonalną i intelektualną, wdrażają do sprawnego, logicznego myślenia, kojarzenia pojęć, porównywania, dokonywania analizy i syntezy.
Wspólne muzykowanie, w które dzieci angażują się emocjonalnie, wyrabia poczucie więzi koleżeńskiej, wdraża do pracy zespołowej i budzi ambicję. Pozwala przezwyciężyć nieśmiałość, bierność, apatię, a także nadmierną pobudliwość i nerwowość, ponieważ praca nad muzyką wymaga spokoju.

METODY M. MONTESSORI
Pedagogika Montessori pomaga w rozwijaniu indywidualnych cech osobowości, w formowaniu prawidłowego charakteru, zdobywaniu wiedzy, umiejętności szkolnych i współdziałania.
System wychowania przedszkolnego wg Marii Montessori pozostawia dziecku pełną swobodę w rozwijaniu spontanicznej aktywności a zadanie wychowawcy upatruje w tworzeniu warunków i sytuacji sprzyjających rozwojowi dziecka.
Jest to realizowane poprzez:
Rozwijanie samodzielności i wiary we własne siły,
Wypracowanie szacunku do porządku i do pracy,
Osiąganie długotrwałej koncentracji nad wykonywanym zadaniem,
Wypracowanie postaw posłuszeństwa opartego na samokontroli, a nie na zewnętrznym przymusie,
Formowanie postaw wzajemnej pomocy bez rywalizacji,
Szacunku dla pracy innych,
Rozwijanie indywidualnych uzdolnień i umiejętności współpracy.

METODY I. MAJCHRZAK
Wprowadzenie dzieci w świat pisma to metoda wczesnej nauki czytania, która poprzez zabawę i obserwację uczy dziecko w sposób łatwy i przyjemny poznawać ten świat .
Metodą tą objęte są już dzieci 3 letnie. Istotą wprowadzania dziecka w świat pisma jest zapoznanie go z własnym imieniem i stopniowe nabywanie umiejętności czytania. Droga ta obejmuje następujące propozycje:
ścianę pełną liter prezentacje alfabetu, targ liter, grę w sylaby, nazywanie świata.

KINEZJOLOGII EDUKACYJNEJ
Autorem programu jest dr Paul Dennison. Metoda ta zapoczątkowana była w latach 80 ubiegłego wieku, obecnie wykorzystywana w 40 krajach. W Polsce znana i stosowana od lat 90. To prosta i skuteczna metoda wspomagająca naturalny rozwój każdego człowieka. Podstawowym jej zadaniem jest integracja myśli i działań, a więc idealna współpraca umysłu i ciała. Jest to system prostych ćwiczeń psychofizycznych integrujących pracę półkul mózgowych i umożliwiających wykorzystanie własnego twórczego potencjału. Kinezjologia Edukacyjna i ćwiczenia z nią związane mają za zadanie:
poprawić oddychanie i witalność,
poprawić widzenie i słyszenie,
polepszyć koordynację i uwagę,
polepszyć samopoczucie, poczuć pewność siebie,
efektywnie radzić sobie ze stresem,
poprawić umiejętności szkolne (mowa i język, głośne i ciche czytanie, widzenie obuoczne, wypowiedzi ustne, pisownia, doprowadzanie czynności do końca, arytmetyka w pamięci, wzrokowe przekraczanie linii środkowej podczas czytania, harmonijne łączenie, zdolności organizacyjne).

PEDAGOGIKI ZABAWY
Łączy w sobie dwa elementy: zabawę i naukę. Dzięki niej dzieci poznają i odkrywają świat, uczą się, zawierają znajomości, doświadczają, odczuwają, przeżywają. Mają możliwość komunikowania się na różnych poziomach, współdziałają w grupie, wzajemnie wspierają się, wyrażają emocje i opisują własne doświadczenia – a wszystko za sprawą ukierunkowanej zabawy.

MUZYKOTERAPII
Muzykoterapia to jedna z najbardziej znanych metod terapeutycznych. W pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym przybiera formę terapii aktywnej, co ma swoje uzasadnienie we właściwościach psychiki dziecka. Ekspresja muzyczna poprzez gest, ruch, śpiew jest znacznie bliższa dziecku niż człowiekowi dorosłemu, gdyż stanowi naturalny czynnik jego życiowej aktywności.
Niemowlę wykazuje zainteresowanie zabawą przy użyciu dźwięczących zabawek. Zwraca głowę i uśmiecha się w kierunku źródła dźwięku, bawi się w wystukiwanie rytmu, wykonuje ruchy taneczne, śpiewa własne melodie. Dziecko charakteryzuje naturalna wrażliwość na muzykę, która może, rozwijać się pod wpływem zabiegów edukacyjno-wychowawczych.
Dzieci, które od najwcześniejszych lat mają okazję do słuchania muzyki bardzo różnorodnej, stają się wrażliwsze pod każdym względem: społecznym, estetycznym, emocjonalnym.
Muzykoterapia :
wspomaga wszechstronny rozwój dziecka, rozwija twórcze myślenie, uczy prostychoperacji myślowych (porównywania, analizy, syntezy, abstrahowania itp.), usprawnia zaburzone funkcje wzrokowe, słuchowe, kinestetyczne, redukuje napięcie wywołane stresem, poprawia pamięć i koncentracje uwagi.

OPOWIEŚCI RUCHOWEJ
Metoda ta stworzona została przez J.C.Thulina. Jej istotą jest obrazowe opowiadanie przez nauczycielkę bajki, opowieści, jakiegoś wydarzenia, które skłania dziecko do ruchowego interpretowania usłyszanej treści, a także uaktywnia wyobraźnię dziecka. Układ opowiadania musi opierać się na zasadzie wszechstronności – ma za zadanie nie tylko angażować wyobraźnię dziecka, ale również usprawniać wszystkie grupy mięśniowe oraz narządy wewnętrzne. Powinny występować tu ruchy o zróżnicowanym charakterze, np.: biegi, skoki, rzuty, czworakowanie, pchanie, pełzanie itp.

BAJKOTERAPII
Bajki terapeutyczne uczą jak radzić sobie z rozmaitymi problemami osaczającymi dziecko w dzisiejszym świecie. Książka i jej bohaterowie mogą kompensować czyli zastępować ważne potrzeby. Bajki o Kopciuszku, Calineczce czy Brzydkim Kaczątku są doskonałe w pocieszaniu, kompensowaniu niedostatków emocjonalnych.
Bajka terapeutyczna ukierunkowuje na działanie oraz prowadzi do realnego zmierzenia się z lękami, zwłaszcza z poczuciem mniejszej wartości